დღეს პირველ-კორპუს-გასარემონტებლად-გამზადებული უნივერსიტეტის მეოთხე კორპუსში შევიარე. ლექტორი არ მოვიდა და რაღაც… ნუ ამას მნიშვნელობა არა აქვს. ჰოდა, როცა ტუტორების კაბინეტში შევედი და საუბრისას ჩემებურად დავიწყე ყველაფრის თვალიერება, უცებ პირი დავაღე: კედელზე დაკიდულ პლაკატზე, ევროპის საელმწიფო დროშებს შორის, საკმაოდ ამაყად გამოჭიულიყო საქართველოს თეთრ-წითელი ალამი. უნებურად გავიფიქრე: “ამას აქ რა უნდა?” მერე წამოიყარა კითხვები: “უკე შევედით ევროპულ ოჯახში?”, “უკვე გავიაზრეთ ევროპული ღირებულებები?”, “უკვე მივედით იმ დასკვნამდე, რომ მომსახურების გადახდის რიგი არის გრძელი ჯაჭვის ფორმის და არა ხალხთა ხროვის?”… თუ ეგრეა, მაშინ საღოლ ჩვენ! მაგრამ ეგრე რომ კარგა ხანს კიდევ არ იქნება, ამაზეც საღოლ ჩვენ!
ერთხელაც ინტერკულტურული კომუნიკაციის ლექციაზე ჩამოვწერეთ ევროპული და აზიური ღირებულებები. ქართული კი მათ შუაში მოვაქციეთ. რომ ავიღეთ რაიმე საკითხი (ევროპისათვის ან აზიისთვის დამახასიათებელი) და განვიხილეთ, აღმოჩნდა, რომ თითქმის ყველაფერში საქართველო არის ანაქრომიზმი: იგი არც ევროპასთან არის ახლოს, არც აზიასთან.
-
ამასთან დაკავშირებით კიდევ ერთი რაღაც გამახსენდა: ჩემმა ლექტორმა თქვა, ქართველები ევროპელებს მხოლოდ სიგარეტის მოწევა-არმოწევის საკითხში ვგავართო. მართალიცაა, ჯანდაცვის სამინისტრო გვაფრთხილებს, რომ მოწევა მავნებელია ჩვენი ჯანმრთელობისთვის. ჩვენთან უკვე არსებობს სპეციალური ბარ-რესტორან-სახინკლეები, სადაც მოწევა ან აკრძალულია, ან მწეველთათვის ცალკე ადგილებია გამოყოფილი.
მიუხედავად იმისა, რომ სამინისტროს აგიტაციებს მწეველთა რაოდენობა ჯერჯერობით არ შეუმცირებია, ნეტა, ასეთი მობილიზებული და ამ დონემდე აწყობილი სხვა ევროპული საკითხებიც გვქონდეს. მაგალითად, საგარეო პოლიტიკა. ჯერ იყო და 7 ნოემბრამდე ყველას ეგონა (რუსეთის გარდა), რომ საქართველო “ვარდების რევოლუციის” ქვეყანაა; შემდეგ დაიწყო გამორკვევის პერიოდი, სახელწოდებით “უი, საქართველოში რამე მოხდა?”. ამასობაში აგვისტოს ომიც მოვიდა და მითმა, რუსეთის მიერ საქართველოს ჩაგვრის შესახებ, 4-5 თვეს გაძლო. საინტერესოა, ახლა რა ქვია საქართველოს ევროპის თვალით? “მარად რევოლუციების მოყვარული Georgia” თუ “just Georgia”? თუ სულაც დავიწყებას მიეცა? მე მგონი, მესამე.
დღეს მსოფლიოში ისეთი ჩახლართული პოლიტიკური, ეკონომიკური და სამხედრო სიტუაციები და ცვლილებებია, что вряд ли вспомнят о СТРАНЕ РОЗ. აქედან გამომდინარე, ჩვენს ქვეყანასაც ისღა დარჩენია, ევროკავშირისა და, ზოგადად, ევროპის ქვეყანათა დროშების გვერდით თავისიც მიახატოს . ამით და Euronews-ის ამინდის პროგნოზში საქართველოს ჩასმით (by the way იქ ეგვიპტეც, ლიბიაც და ა.შ. ჩასმულია) თუ ვაპირებთ შორს წასვლას, შორს წავალთ.
…ჰოდა მეც წავალ, დავიძინებ და როცა აღთქმულ მიწამდე მიხვალთ, შემაღვიძეთ 
