ამ კითხვებს ჰაერში ვისვრი, თქვენ კი დაიჭირეთ და უპასუხეთ 
- რას აკეთებ, როცა მეტროში მატარებლის მოსვლას უცდი?
– პირადად მე წრეს ვუვლი მთელს სადგურს. ერთ ადგილას ვერ ვჩერდები. დავუყვები და ნაბიჯებით ქვის ფილებს ვითვლი.
- თუკი ქუჩაში უეცრად დაინახავ, რომ პაააატარა პინგვინი მოტანტალებს შენი მიმართულებით, რას იზამ?
– მე ჯერ შემეშინდებოდა და გავიქცეოდი მოშორებით. მერე სათვალეს გავიკეთებდი (ოჰ, ეს ირიბ მიოპიურღერძებიანი ასტიგმატიზმი!…), თვალებს მოვხუჭავდი, რომ კარგად დამენაა, რა რჯულის არსებასთან მაქვს საქმე. მერე მივიდოდი, ხელში ავიყვანდი და ჯერ ვეტერინართან, შემდეგ კი სახლში მივიყვანდი. გულში კი სინდისი გამალებულ ფეთქვას დამიწყებდა 
- როგორ მოიქცეოდი, თუკი მოყოლილ ანეკდოტზე არც კი გაეღიმებოდათ?
– ნუ მე ჯიმ ქერივით გავიკრიჭებოდი და ვიტყოდი: “ძმებო, ჩვენს ამწამიერ მდგომარეობას ურთიერთშიგქონა ჰქვია” 
ახლა კეთილინებეთ და თქვენი აზრები მტყორცნეთ.
October 17, 2009 at 11:35 am
პასუხი პირველ კითხვას: გააჩნია რომელ სადგურზე ველოდები. მარჯანიშვილზე და რუსთაველზე განსაკუთრებით, ვკითხულობ კედელზე გაკეთებულ წარწერებს(ტელეფონის ნომრებს და ა.შ), გლდანში ვათვალიერებ სერიალის პლაკატებს.
მეორე: გავაქანებ ზოოპარკშჳ და ვეცდები, სარფიანად გავყიდო
მესამე: მაგ დროს ძალით ვიცინი. გააჩნია ვინ ჰყვება ანეგდოტს. თუ ახლო მეგობარია პირში მივახლი, რომ რაღაცას ბოდიალობს
October 17, 2009 at 12:49 pm
E.S.
ზურიუსსს, შენს ორიგინალობას საზღვარი არ აქვს.
მეტროში ვფიქრობ: რა ადვილია ლიანდაგზე მოხვედრა
))
.პინგვინი გამომიყვანს უმძიმესი დეპრესიიდანაც კი, ჰოდა ანეგდოტი კვლავ იქ დამაბრუნებს
October 17, 2009 at 2:52 pm
ჰაჰა, მართლაც ორიგინალური ხარ
მეტროში ერთ ადგილას ვდგავარ და ვფიქრობ, ან ხალხს ვათვალიერებ. ხანდახან ლიანდაგებზე ჩახტომაზეც კი მიფიქრია..
პინგვინის შემეშინდებოდა, მოშორებით დავდგებოდი და დავაკვირდებოდი.
ანეკდოტზე კი გავიცინებდი და ვიტყოდი, რომ არშემდგარი ხუმრობა გამომივიდა : ))
October 17, 2009 at 4:40 pm
mdaaaa, dzalian didi intereset da saxeze gimilit wavikitxe sheni haershi nasroli kitxvebi. mokleet, chemdasamwuxarod klaustrofobia mchirs da metro sad aris saertod ar vici. rac sheexeba pingvins, tu odesme quchashi shemxvda dagidzaxeb da getyvi “zura naxe paaaaaaaatara pingvini” (copyrights Leli)
. xolo mesame shekitxvas rac sheexeba, aseti anekdotis mosmenisas odnav vigimi xolme da mere vcdilob daviviwyo rom saertod momiyvnen.
October 17, 2009 at 9:17 pm
ok, ვუპასუხებ ყველა კითხვას
მეტრო არ გვაქვს მაგრამ როცა საზოგადოებრივ ტრანსპორტს ვუცდი ხალხს ვათვალიერებ, ან უნივერშჳ თუ მივდივარ დილას მაშინ დღის მასალას ვკითხულობ.
პატარა პინგვინუკას დავიჭერ და მერე ცხოველთა დაცვის საზოგადოებაში დავრეკავ
ანეკდოტზე ხშირად მოსვლიათ მასე, და რომ არ იღიმებიან მე თვითონ ვიცინივარხოლმე
October 18, 2009 at 7:11 pm
მეტრო: ვფიქრობ რომ ჩავარდე როგორ ამოვალ, ამოვასწრებ მატარებელს, ფეხი არ დამრჩება და ა.შ. (რა ტრაგიკული აზრები მომდის
)
პინგვინი: ყურებამდე გავიღიმები და სანამ ემოციებიდან გამოვალ დარწმუნებული ვარ ვინმე გააქანებს სადმე
ანეგდოტი: ხანდახან მხოლოდ მე ვიცინი ისეთ სულელურ ანეგდოტებზე ისე გულით, რომ რომ, მოკლედ ხშირად ყოფილა
)))
პ/ს რამდენი ხანია ვეწვალები, რომ კომენტარი დაგიტოვო, წესით პირცველი უნდა ვყოფილიყავი და რაღაც ვერ ვარ
))
October 18, 2009 at 7:15 pm
აუ, პირველზე ეგეთი აზრები მეც მომდის ხოლმე თავში. ან რელსს რომ დავეცე, რა მომივა…
მადლობაა 
October 18, 2009 at 8:45 pm
1) ან მობილურს ცავკირკიტებ, ან ფიქრებში ვარ, ან ჭერს ვათვალიერებ
2) უძრავად ვიდგებოდი :ლოლ:
3) არ მიყვარს ანეგდოტების მოყოლა, მაგრამ თუ მაინცდამაინც მოვყევი და არავის გაეცინა, მე თვითნ გავიცინებ ყევლას მაგივრად : (
October 18, 2009 at 8:56 pm
დასკვნა: ჯანმრთელი ადამიანი ხარ, გზას მწვანე შუქნიშანზე კვეთ
)))))
October 18, 2009 at 8:58 pm
3. ანეკდოტებზე საერთოდ იშვიათად მეცინება :ლოლ:
2. პინგვინს ქუჩაში ვერ ნახავ, თუ ანტარქტიდაზე არ ცხოვრობ
1. მეტროში მიყვარს ხალხის თვალიერება და მოფიქრება, ვინ როგორ ცხოვრობს, რაზე ფიქრობს, რა უნდა…
October 18, 2009 at 9:41 pm
kitxva pirveli,
) situaciebze romlebshic movxvedrival da tavi dzalial sulelad migvrdznia amaze rogorc cesi dzalian bevrs icinian. magalitad holandiashi rom chamovedi pirvelive dges shevedi coffee shopshi gadaglili da rdziani kava shevukvete, dabneulobisgan gamkidveli ver indzreoda karga xans, roca mimovixede da davinaxe rom kvela plans abolebda mivxvdi rashic iko sakme, magram gvianga iko, gamkidveli ukve kavas mimzadebda 
1)metroshi dziritadad musikas vusmendi, mgzavrobisas visvenebdi rogorc cesi imitom rom saxlshi (tu unishi, tu samsxaurshi misuls) kidev beri sakme mkonda gasaketebeli. amiom videqi gakvavebuli kursasmenegarchobili da vcdilobdi es agmekva rogorc tavisufali dro roca tvini isvenebs
2) pingvini, pingvini ara mara ertxel shveli vnaxe kuchashi, ufro scoret shvelis nukri, norvegiashi… gzaze gadagvirbina gviani game iko da tke axlos iko kalaktan. sixarulisgan da emociebisgan bevri vitire, dzalian dzalian lamazi iko da dzviradgirebuli saxlebisa da manqanebis fonze dzlier kontrast qmnida. albat pingvinzec igive reaqcia mekneboda
3)anegdotebs ar vkvebi xolme, ar gamomdis. dziritadad vkvebi xolme im uamrav sasacilo (igive kuriozul
arasodes megona aset kitxvebze tu vupasuxebdi
October 18, 2009 at 9:55 pm
მაგარი ხარ, მარი!
)) აი, პლანს რაც შეეხება, ოოოო. კიდე კარგი, საქართველოში არ მოხდა ეგ, თორე ოფიციანტი მაინც არ მოგიმზადებდა ყავას 
))
ძლივს, ვიღაც გამოჩნდა, ვისაც მეტ–ნაკლებად ჩემნაირი რეაქცია ექნებოდა პინგვინზე
მენატრებიიიი!
October 18, 2009 at 10:33 pm
1. მეტროში (თუ სასწაულებრივად აღმოვჩნდი, რამეთუ ავტობუსით ვმგზავრობ როგორც წესი) ადამიანებს ვაკვირდები, ვუსმენ (სხვათაშორის ბევრ მარგალიტს აღმოაჩენს ხოლმე კაცი მსგავს ადგი”ლ”ებში)
2. პინგვინი რომ მენახა??? ერთსაათიანი გაშტერების მერე თუ ის პინგვინი ისევ იქ იქნებოდა მაშინ წავიყვანდი ვეტერინართან და მერე სახლში.
3. ძალით ვერასდროს ვერ ვიცინი ხოლმე მე
October 18, 2009 at 11:01 pm
ძალით ვერც მე ვიცინი ხოლმე, მაგრამ გაკრეჭვა შემიძლია
October 19, 2009 at 5:32 am
1) როგორც წესი, ღრმად ვარ ფიქრებში წასული (და ეს ფიქრები მეტროს არ უკავშირდება) ან, იშვიათად, ხალხს ვათვალიერებ;
2) არ შევიმჩნევდი;
3) როგორც წესი, 1000-ჯერ მოყოლილ ანეგდოტზეც კი ვიღიმები, რომ მის მომყოლს გული არ დასწყდეს. თუ ჩემს მიერ მოყოლილზე არ გაეცინებათ, თავს უხერხულად ვიგრძნობ და სასწრაფოდ შევცლი თემას.
October 19, 2009 at 5:53 am
ა უი ჩემ მოყოლილზეც უნდა დამეწერა?
მე იშვიათად ვყვეი ხოლმე , ისიც მაშინ მარტო, თუ მართლა სასაცილო მგონია და როგორც წესი ეცინებათ ხოლმე (არ ვიცი არ უნდათ გული მატკინონ, თუ მართლა სასაცილოა, მაგრამ ნამდვილად კი იცინიან) ჰოდა ეხლა რომ დავფიქრდი როგორ გამიტყდებოდა რომ არ გაეცინათ :უსერ:
არა ამიერიდან მეც უნდა გავიცინო ხოლმე :პ
October 19, 2009 at 6:18 am
ჩემი აზრით, ვისაც ანეკდოტების მოყოლა არ გამოსდის (ამასაც ნიჭი უნდა თურმე), ის ღადაობაზე უნდა გადავიდეს. ეს უფრო იოლია
October 19, 2009 at 7:59 am
1. გარშემომყოფებს ვათვალიერებ და მაღალ მატერიებზე ვფიქრობ. გენიალური აზრები სწორედ მეტროში მატარებლის ლოდინისას მოდიან ხოლმე.
2. ჯერ პინგვინი დამანახეთ და მერე მე ვიცი.
3. ჰა-ჰა-ჰა, ასე დამარცვლით ვიცინი.
October 19, 2009 at 11:16 am
ისე, პინგვინს ქართულ ზოოპარკში არ ჩამოიყვანენ?…
October 19, 2009 at 12:24 pm
სად გვაქვს მაგდენი მაცივრები პინგვინებიც რომ ვაცხოვროთ და ხორიციც გავყინოთ?!
ისე, ნახავდა კაცი ერთი პინგვინს
October 20, 2009 at 3:38 pm
hah…
)
1. kedels veyrdnobi da fexis cverebit creeebs vxazav
2. Chavakartochkeb
3. mainc gavicinebdi da vityodi,rom me ver movkevi sasacilod,arada dzaan xoxma rame iko
October 20, 2009 at 7:52 pm
დასკვნა: შენ ჩვეულებრივი ადამიანი ხარ. თამამად შეგიძლია შეჭამო ბორში, მაშინაც კი, თუ იგი არ გიყვარს
October 22, 2009 at 11:02 pm
[...] მაინც შემართებით ვწერ, რადგანაც პოსტმა სიგარეტის მოწევაზე 34 კომენტარი გამოიწვია. ახლა იცით, რაზე [...]
October 25, 2009 at 10:31 am
1. მეტროში, თუ კიდეზე ვდგები, ხანდახან ვფიქრობ: ახლა ვინმემ რომ ზურგიდან მიბიძგოს…
ისე კი მეც დავდივარ ხოლმე, ოღონდ მოკლე მანძილებზე. ერთ ადგილზე დგომა არ გამომდის.
2. პინგვინს ფოტოს გადავუღებდი
3. უი, ცოტათი მაინც გავიღიმებდი
October 25, 2009 at 10:34 am
აა.. მე წავიკითხე – თუ არც კი გაგეღიმებოდათ.
ანეგდოტებს არ ვყვები – არცერთი მახსოვს და იმიტომ
October 25, 2009 at 6:27 pm
საინტერესოა, ისეთი საყვარელ ფრინველს, როგორიც პინგვინია, როგორ შეიძლება, მხოლოდ სურათი გადაუღო
November 5, 2009 at 7:06 pm
heheh kargad vixalise
))
ან კიდევ ვატ[ალიერებ ხალხს–მაგრამ საინტერესო სათვალიეროს ვერავის ვნახავ ტუჩებს ”ავპრუწავ” და სიევ თავიდან ყველაფერი
1. რას აკეთებ, როცა მეტროში მატარებლის მოსვლას უცდი?
— გააჩნია დღის რომელი მონაკვეთია და მეტროს გადატვირთულობის ხარისხზე, მაგრამ ზოგადად–ვდგავარ რელსებთან ახლოს და უინტერესო ”პლაკატებს” ვკითხულობ-სერიალებზე, ვეცნობი პერსონაჟებს-დიდ ფერად პლაკატზე ან კუჭ-ნაწლავის წამლებს..ზე-საინტერესოა! ან კიდე გავივლი-გამოვივლი-მივეყუდები
:სიტყვა გამიგრძელდა, ჩმს გევრდზე ხო არ მგონია თავი?! :
2. ჩავეხუტებოდი მგონი–მაგრამ არ ვიცი გარედაბ როგრია ეს კანი ტყავი სლიპინა და ცივია თუ ცოტა ბეწვიანი ”პლუშის” სათამაშოსავით, რაღაც შენს ნახატზე საყვარელუკა ჩანს
3. ეჰჰჰ ამას ხშირად ვეჯახები და თუ ეს ტიპი სულაც არ მევასება და იდიოტია მაშინ ვავლენ იმას რა ემოციაც მავქს ,მაგრამ თუ ყველა სხვა დანარჩენია მაშინ ვიღიმები ან თუ საჭიროა ვიცინი კიდეც,მაგრამ ისე არა როგორც ჯიმი, უფრო ბუნებრივად
)))
November 5, 2009 at 7:23 pm
ჰმ… ბლოგზე სურათები გაქვს ==> უკვე მაინტერესებს
November 8, 2009 at 11:46 pm
metroshi vdgavar xolme baqanis kideze dda vfikrob exla ro vinmem xeli mkras movaswreb liandagebs shoris ise hawolas, rogorc sachiroa imistvis rom cocxali gadavrche?
pingvins tu davinaxav albat gamecineba da gzas gavagrdzeleb… da mere blogze davwer rogor vnaxe tbilisis quchashi mobajbaze pingvini…
roca cudad xumroben mainc mecineba, imitom rom tviton aqvt xolme saswauli reakciebi taviant natqvamze…
November 9, 2009 at 5:08 am
აი, ბოლო კითხვას ყველა სხვადასხვანაირად რატო იგებთ?
მე ვამბობ, როცა გაიხუმრებ და არავის გაეცინება ამ ხუმრობაზე, მაშინ რას იზამ მეთქი
May 5, 2010 at 8:47 am
მომენტს ვარჩევ ხოლმე ვისთან რა ვიხუმრო და თუ მაინც ხუმრობა ჩამივარდა, ძალიან მიტყდება. ვცდილობ არ შევიმჩნიო და ახალი ხუმრობა გამოვჩეკო…
November 9, 2009 at 6:43 pm
chems tavs davcinebdi albaT
November 9, 2009 at 9:02 pm
ეჰ, არ იზამდი ეგრე, მარა იყოს…
November 15, 2009 at 8:42 pm
[...] გამომდინარე, სულაც არ დამზარებია მეტროს ჯაყჯაყის ატანა, რომელსაც მგზავრები არ [...]
February 22, 2010 at 7:41 pm
[...] მაინც შემართებით ვწერ, რადგანაც პოსტმა სიგარეტის მოწევაზე 34 კომენტარი გამოიწვია. ახლა იცით, რაზე [...]
March 17, 2010 at 10:08 am
au sayvarelia magra saSiaa? imedia araaa